Touwtrekken met een paard

 “Houd dit eens vast” en hij geeft me een soort stang om vast te houden. “Ik ga eraan trekken en ik wil dat je blijft staan.”. Ik adem diep in en zet me schrap. Ik span mijn spieren aan en zorg ervoor dat ik goed vastheb. “Klaar?” Ja knik ik. Hij trekt aan de stang en hoe erg ik mijn best ook doe ik beweeg mee. 

Hij had mij net zo goed kunnen vragen te gaan touwtrekken met een paard. Als een paard niet met je mee wilt lopen, omdat er ergens een verdwaald hooisprietje ligt, dan kun je met heel veel kracht aan het touw gaan trekken, oftewel touwtrekken. Het paard zal dan ‘dankjewel’ zeggen en jouw gewicht gebruiken om vooral toch niet de kant op te gaan die jij wilt. Als je pech hebt trekt je paard je over het hele terrein op naar het weiland met die lekkere groene grassprietjes. De plek waar jij absoluut niet naar toe wilde, maar omdat je blijft vasthouden wel onderweg naar toe bent… 

Op de manege leer je hoe je moet lopen met een pony. Altijd aan de linkerkant – alsof de pony in paniek raakt als je ineens rechts gaat lopen – het uiteinde van het touw in je linkerhand en je rechterhand aan het begin van het touw. De pony mag geen gras eten en moet braaf meelopen. Het klinkt allemaal heel logisch. Totdat je met Doerak loopt, die zich niks van je aantrekt. Die het helemaal niet boeit dat jij het touw vasthebt en de leiding hoort te hebben. En dan? Blijf je dan vasthouden? Laat je los? Of schakel je om naar iets wat wel werkt? 

Pipo, Rakker en Doerak, hebben allemaal hun eigen karakters. Een eigen manier van omgaan. Een eigen wijze waarop je het maximale uit de situatie kan halen. Wat voor Pipo werkt, kan voor Doerak averechts werken. Zo gaat het ook in het dagelijks leven. Voor alle mensen, kinderen en problemen die je tegenkomt. 

Vroeger hield ik vast aan wat ik geleerd had. Tegenwoordig probeer ik een keer goed adem te halen en dan stel ik mezelf de vraag: ben ik aan het touwtrekken met een paard? 

“We gaan het nog een keertje doen. Alleen wil ik dit keer dat je losjes vasthoudt, ontspannen.” Het voelt heel raar om te doen wat hij zegt. Het voelt tegen natuurlijk. Ik doe wat hij zegt. Ik zet me niet schrap. Mijn spieren zijn ontspannen. En ik? Ik blijf staan. 

Geef een reactie